سرسپرده   

 

 

 devoted

 

 

 

اگه تا روز قیامت داشتنت نباشه قسمت

چشم به راه تو میمونم با دلی پر از صداقت

اگه قلبمو شکستی رفتی و از من گسستی

مهربون يا خود پرستی هر چه هستی هر که هستی

نه فقط عاشقت هستم مرحمی رو قلبه خسته ام

اين تويی که میپرستم...

اگه باشی تاجی بر سر یا که از ذره ای کمتر

دل من داغ تو داره تا ابد تا روز آخر

نه فقط عاشقت هستم مرحمی رو قلب خسته ام....

 

این آهنگ سرسپرده نمیدونم چرا همینجوری تو این گلوبولهای سفید وقرمز خونم جریان داره و یه لحظه هم متوقف نمیشه

یه مدتیه  برام نه صدا مونده نه آواز نه اشک غزل نه ناله ساز  بالی هم اگه هست از جنس کوهه از رنگ خاک  و حسرت پرواز.دور بودن از خیلی چیزها و خیلی کس ها داره بدجور عذابم میده یه عذاب تلخ  . تازه الانه که میفهمم چرا بعضی ها خودشونو.....

 چون بدآموزی داره چند تا نقطه میزارم. واقعا بعضی وقتها ادم کشش و تحملش تموم میشه و تا اون ذره آخرانرژیش مصرف میشه بعد دیگه میره یه سیانور میندازه بالا و حالشو میبره.

منم دیگه حوصله و انرژیم رو به پایانه . ملودی های زندگیم رو یادم رفته . گام های زندگیم رو فراموش کردم تا به خودم اومدم دیدم اصلا گام های زندگی رو نمیشناسم. خیلی دلم میخواد زندگی رو از یکنواختی در بیارم . خیلی دلم میخواد این سمفونیه سکوتی که نوشتم رو با آکورد های پر معنی و مناسب پرش کنم . ولی نه حسش هست نه حوصله اش . یه مدتی بود از سازم که مثه یه دوست بی چشم داشت برام بود هم دور شده بودم همونطوری که نواختن ساز زندگیم رو از یاد بردم اونم با یه سکوت از نوع گردش .

با همه این اوضاع در هم و بر همم بازم با هر جون کندنی که هست با همین نیمه جونیم می خوام برم سراغ یاد گرفتن . میخوام برم گام های دیاتونیک و کروماتیک رو یاد بگیرم شایدبتونم گام های زندگیم رو بهتر بنوازم فقط شاید ...

امیدوارم این سمفونیه تلخ سکوتم روبا اون جداییه وحشتناکش بتونم  با ملودی های شیرین و پر معنی پرش کنم البته اگه شهرام خان کمکم کنه .

اینو که الان دارم مینویسم آخر آهنگه مهم نبود اندی رو دارم گوش میدم که داره از ته قلبش آه میکشه و فریاد . حسرتی که انگار اونم تا اخر عمرش به خوردنش داره ادامه میده . واقعا بعضی چیزها رو با هیچ چیز دیگه ای نمیشه جاشونو پر کرد حتی با میلیونها دلار پول حیف که الان دارم اینو میفهمم حیف که این دنیا هیچ چیزیش دیگه سر جاش نیست .

 

 

لینک
پنجشنبه ۳٠ شهریور ،۱۳۸٥ - A.R